Etykieta stanowi zbiór norm, zachowań praktykowanych w towarzystwie, czy grupie społecznej. Istnieją pojęcia etykiety dworskiej, biurowej, sąsiedzkiej. Mówi o zachowaniu wobec innych, dyktuje formy zwrotów grzecznościowych, które obowiązują formalnie lub też wynikają z dobrego wychowania i wyczucia smaku.
Etykieta określa zasady, kto pierwszy powinien wyciągnąć rękę przy powitaniu, czy powiedzieć dzień dobry, kiedy należy się witać w pozycji stojącej a kiedy na siedząco, w jaki, sposób zapraszać gości i z kim być na „ty” a do kogo taka propozycja zupełnie nie wypada, kiedy rozmawiać przez telefon a kiedy lepiej go wyłączyć. Wszystkie te reguły powinny wypływać od człowieka automatycznie, lecz z biegiem czasu nie zawsze jesteśmy do nich dostosowani i wówczas zdarzają się przykre sytuacje, gdy ktoś po prostu zwróci nam uwagę.
Podobnie w przypadku savoir vivre,’u, czyli dobrego zachowania, ogłady i intuicyjnej poprawności wynikającej z obyczajów danej grupy społecznej. W przypadku tych zasad można kierować się czystą intuicją, jeśli jest ona dobrze ukierunkowana i wykształcona w tym zakresie.
Reguły dobrego wychowania mówią również o zachowaniu w innym kraju i w innej kulturze, wówczas nie przenosimy własnych tradycji, ale musimy szanować obyczaje panujące w danej grupie, wypada, więc przed wyjazdem zorientować się w tamtejszym savoir vivre’u. Podobnie przydatnym jest protokół dyplomatyczny, który mimo już zasłużonego wieku, gdyż pochodzi z czasów kongresu wiedeńskiego nadal jest pożądanym wielu dziedzinach życia społecznego.
Jego zasady mają zapewnić ład przy podejmowaniu ważnych decyzji. Dawniej odnosił się do porozumień między narodowych i wyznaczał zasady pierwszeństwa, tak, aby uniknąć sytuacji, z których nic prócz kłótni i złośliwości nie wynika. W Polsce tymi regułami postępowania zajmuje się Ministerstwo Spraw Zagranicznych, więc jest świetny przykład ponadczasowości tych zjawisk i niezmiernej wagi dla całości społeczeństwa.
Ma ona zastosowanie w każdym przedsiębiorstwie, firmie, placówce, która musi być reprezentowana na zewnątrz. Przedstawiciel powinien umiejętnie reprezentować swoją firmę, w każdej sytuacji postępować z zasadami etykiety biznesowej, musi posiadać umiejętność operowania słowem w sposób życzliwy a jednocześnie mający siłę przekazu.
Umiejętności te i wiele innych, jak wizerunek, sposób rozmowy telefonicznej, korespondencja to czynniki niezmiernie ważne w każdym zakresie i do których przyszli reprezentanci firm są przygotowywani, a nawet szkoleni. Wszystkie powyżej przedstawione reguły, niepisane zasady postępowania często wydają się nieaktualne, przestarzałe, niepotrzebne, przyswajane panienkom z dobrych domów i ulizanym chłopcom.
Pogląd ten wyrażany jest przede wszystkim przez ludzi młodych, przebywających w grupach rówieśników, o postawie buntowniczej przeciw każdemu systemowi. Posiadają oni własny system reguł, w którym się poruszają, gdyż i często nie potrzebują innego rzadko wychodząc poza własne środowisko.
Z czasem, jednak i wśród tych młodych ludzi pogląd się zmienia, zwłaszcza, gdy staną przed sytuacją poszukiwania pracy i rozmów kwalifikacyjnych lub zaczną pojawiać się w innym towarzystwie niż ich „podwórkowe”, jak np. środowisko studenckie, wśród których statystyki wykazały największe zainteresowanie regułami typu savoir vivre.
Możliwe, że do tych zasad trzeba dojrzeć i zauważyć ich potrzeba w kontaktach między ludzkich i życiu społecznym, jednakże zupełnie inne podejście panuje w stosunku do reguł netykiety, która powstała automatycznie wraz z popularnością sieci internetowej. Netykieta stanowi zbiór zasad kultury i etyki obowiązujących wszystkich użytkowników Internetu.